Mike and the Mad Dog

Mantle en Maris. Clyde en The Pearl. Manning en Burress. Messier en Leetch. Door de jaren heen hebben sportfans uit New York vele legendarische combinaties meegemaakt. Maar er is nog een tandem van talenten dat ze zich lang zullen herinneren, een paar dat ze niet zozeer zagen als wel hoorden. Hun namen zijn Mike Francesa en Chris Russo, en hun ‘Mike and the Mad Dog’-programma stond 19 jaar lang aan de top van de middag-sportgesprekken vanuit de studio’s van WFAN 660. Niet gek als je bedenkt dat ze dachten dat ze het nog geen 19 dagen uit zouden houden met elkaar. Hoewel ze beiden een Long Island-accent en encyclopedische sportkennis meebrachten naar de microfoon hadden ze heel verschillende persoonlijkheden en hadden ze vaak aanvaringen met elkaar in de ether. Maar uiteindelijk hebben ze sportradio voor altijd veranderd. In deze grappige, maar onthullende 30 for 30-documentaire geregisseerd door Daniel H. Forer wordt het verhaal van hun succes verteld door middel van diepgaande interviews, archiefbanden, en een keur aan collega’s en fans – waarvan sommige heel beroemd zijn. Omlijnd door een lovefest uit 2016, FrancesaCon, legt de film de chemie vast die ‘Mike and the Mad Dog’ zo meeslepend gemaakt heeft – en met name tijdens hun laatste uitzending samen in 2008, toen Christophers vader, Tony, Mike opgebeld heeft. Francesa en Russo hebben succesvol hun eigen weg gevolgd. Maar voor een generatie sportfans zal er nooit een ander sportradioprogramma zijn dat net zo onderhoudend, beargumenterend en goed is als ‘Mike and the Mad Dog’. En deze documentaire bewijst dat.