Na wygnaniu we Francji w latach 40., wiolonczelista Pau Casals pomagał hiszpańskim rodzinom republikańskim, unikając gestapo. Po wojnie poprzysiągł milczenie wobec trwania reżimu Franco. W 1950 roku za namową bliskich zorganizował festiwal Bacha – doniosły akt, który przerwał jego milczenie i wzmocnił protest.