Μετά από δεκαπέντε χρόνια, η Ολβίδο αποδέχεται τελικά ότι ο πραγματικός της αγώνας δεν είναι με τον δίδυμο αδελφό της, Λεόν, που έχει σύνδρομο Down. Αντίθετα, συνειδητοποιεί την παρουσία αόρατων, ισχυρών δυνάμεων, που υφαίνουν έναν περίπλοκο ιστό κοινωνικής και προσωπικής δυσαρέσκειας, τον οποίο τώρα καλείται να αντιμετωπίσει.