W 1983 r. drużyna Wolfpack z Uniwersytetu NC State prowadzona przez Jima Valvano utrzymywała się w play-offach, wygrywając dziewięć kolejnych meczy o wszystko – w siedmiu z nich przegrywali w ostatniej minucie – pokonując Michaela Jordana i trzykrotnego zwycięzcę tytułu Koszykarza Roku, Ralpha Sampsona.
Survive and Advance
W 1983 r. drużyna Wolfpack z Uniwersytetu NC State prowadzona przez Jima Valvano utrzymywała się w play-offach, wygrywając dziewięć kolejnych meczy o wszystko – w siedmiu z nich przegrywali w ostatniej minucie – pokonując Michaela Jordana i trzykrotnego zwycięzcę tytułu Koszykarza Roku, Ralpha Sampsona. Niepozorny skład dotarł do finałów, stając przed numerem jeden Houston, drużyną Phi Slama Jama, mającą w swym składzie przyszłych członków grupy najlepszych 50 zawodników NBA wszech czasów, Hakeema Olajuwona i Clyde'a Drexlera. Drużyna Uniwersytetu NC State była jedną z największych niespodzianek w finale, który zakończył się najbardziej znaną zagrywką wszech czasów i został zapamiętany jako prawdopodobnie najlepszy mecz studenckiej koszykówki w historii rozgrywek.
